Επικοινωνία Πληροφορίες

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΧΟΛΗΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ

Διαβάστε περισσότερα σχετικά με τις παθήσεις της χοληδόχου κύστης.

Έτσι ονομάζεται η παρουσία λίθων (πετρών) ή λάσπης στη χοληδόχο κύστη. Ο σχηματισμός λίθων μέσα στη χοληδόχο κύστη είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων (κληρονομικών, διατροφικών, ανατομικών κλπ). Η χολολιθίαση είναι τις περισσότερες φορές ασυμπτωματική, δεν προκαλεί δηλαδή συμπτώματα. Άλλες φορές προκαλεί συνήθη δυσπεπτικά ενοχλήματα όπως δυσκολία στην πέψη, φούσκωμα, αίσθημα βάρους στο στομάχι, ή ερυγές (ρέψιμο) που ξεκινούν λίγο μετά το γεύμα. Αυτά τα συμπτώματα οφείλονται στο ότι , λόγω των πετρών, δεν μπορεί να αδειάσει ομαλά η χοληδόχος κύστη και δεν φτάνει αρκετή χολή στο έντερο που βρίσκονται οι τροφές. Αποτέλεσμα είναι να μην ΄χωνεύουμε΄ σωστά το φαγητό.

Τις περισσότερες φορές τα παραπάνω συμπτώματα ξεγελούν τόσο τους ασθενείς όσο και τους γιατρούς και ‘’βαφτίζονται’’ γαστρίτιδα ή ευερέθιστο έντερο. Ένα υπερηχογράφημα κοιλίας αρκεί για να μας οδηγήσει στη σωστή διάγνωση.

ΑΑν κάποια πέτρα ή λάσπη σφηνώσει στη χοληδόχο κύστη εμποδίζοντας το άδειασμα της χολής, τότε, λόγω των έντονων συσπάσεων της χοληδόχου κύστης, έχουμε πόνο. Ο πόνος εντοπίζεται είτε κάτω από τα πλευρά δεξιά, είτε στο στομάχι, είτε αντανακλά πίσω στη ράχη. Ο πόνος αυτός ονομάζεται κωλικός, είναι οξύς και έχει το χαρακτηριστικό ότι αυξομειώνεται σε ένταση. Διαρκεί από λίγα λεπτά έως και λίγες ώρες και περνάει όταν ελευθερωθεί η σφηνωμένη πέτρα.
Οταν ένας χολόλιθος παραμείνει σφηνωμένος για πολλή ώρα στον αυχένα (στην έξοδο) της χοληδόχου κύστης, τότε αρχίζει και εγκαθίσταται φλεγμονή. Η χοληδόχος κύστη διατείνεται προκαλώντας πόνο που είναι συνεχής και έντονος και μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία ή εμέτους. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται οξεία χολοκυστίτιδα και απαιτεί επείγουσα αντιμετώπιση. Η οξεία χολοκυστίτιδα, αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να εξελιχθεί σε εμπύημα ή σπανιότερα σε ρήξη και περιτονίτιδα. Είναι λοιπόν σημαντικό να απευθυνθούμε το συντομότερο σε έναν ιατρό και να υποβληθούμε σε αιματολογικές εξετάσεις και υπερηχογράφημα κοιλίας. Αν επιβεβαιωθεί η διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας, ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή ιδανικά εντός 48-72 ωρών. Εναλλακτικά , αν οι συνθήκες δεν επιτρέπουν άμεση χειρουργική επέμβαση, ο ασθενής μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά με αντιβιοτικά και παυσίπονα και να προγραμματιστεί η χειρουργική επέμβαση μετά από περίπου ένα μήνα.

Τόσο το ήπαρ μέσω της χολής , όσο και το πάγκρεας μέσω των παγκρεατικών υγρών συμμετέχουν στην διάσπαση και πέψη των τροφών. Η χολή μεταφέρεται από το ήπαρ στο έντερο μέσω ενός σωλήνα που λέγεται χοληδόχος πόρος. Ομοίως, τα παγκρεατικά υγρά μεταφέρονται από το πάγκρεας προς το έντερο μέσω ενός άλλου σωλήνα που λέγεται παγκρεατικός πόρος. Τα σωληνάκια αυτά ενώνονται στο τέλος έχοντας κοινή εκβολή στο δωδεκαδάκτυλο (έντερο) σχηματίζοντας το λεγόμενο φύμα του Vater.

Τόσο οι χολόλιθοι, όσο και η λάσπη, συνήθως παραμένουν στη χοληδόχο κύστη. Ενίοτε όμως και αν οι πέτρες έχουν μικρό μέγεθος (μικρολιθίαση) μπορεί κάποιες εξ αυτών να φύγουν από τη χοληδόχο κύστη και να πέσουν στο χοληδόχο πόρο. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται χοληδοχολιθίαση και μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες συνέπειες-επιπλοκές. Συγκεκριμένα, ενδέχεται να αποκλείσουν τη ροή των πεπτικών υγρών προς το έντερο αποφράσσοντας είτε το σωληνάκι της χολής (χοληδόχος πόρος), είτε το σωληνάκι του παγκρέατος (παγκρεατικός πόρος), είτε και τα δύο. Αποφράσσοντας τον χοληδόχο πόρο αυξάνεται η χολερυθρίνη και προκαλείται ο λεγόμενος αποφρακτικός ίκτερος.



Αντίστοιχα όταν αποφραχθεί ο παγκρεατικός πόρος, προκαλείται οξεία παγκρεατίτιδα. Η οξεία παγκρεατίτιδα είναι φλεγμονή του παγκρέατος που μπορεί να έχει ήπια έως σοβαρή εξέλιξη με πολύ δυσμενείς συνέπειες για τον ασθενή.

Οι πολύποδες χοληδόχου κύστης είναι ένα σχετικά σπάνιο εύρημα κατά τον υπερηχογραφικό έλεγχο της κοιλιάς (~3%) . Δεν προκαλούν σχεδόν ποτέ ενοχλήματα και για το λόγο αυτό διαγιγνώσκονται τυχαία στα πλαίσια υπερηχογραφήματος για άλλο λόγο. Οι πολύποδες στη χοληδόχο κύστη είναι συνήθως μικροί σε μέγεθος και ‘’αθώοι’’ όσον αφορά στην πιθανότητα κακοήθειας. Το κριτήριο που καθορίζει την ανάγκη αντιμετώπισης ενός πολύποδα χοληδόχου κύστης είναι το μέγεθός του, καθώς έχει φανεί στις μελέτες ότι οι πιθανότητες ανάπτυξης νεοπλασίας αυξάνονται με το μέγεθος του πολύποδα. Πολύποδες με μέγεθος μεγαλύτερο του ενός εκατοστού έχουν σημαντικές πιθανότητες εξαλλαγής σε καρκίνωμα οπότε και απαιτούν οπωσδήποτε χειρουργική αντιμετώπιση , δηλαδή χολοκυστεκτομή. Πολύποδες μικρότεροι των 6 χιλιοστών δεν χρειάζονται αντιμετώπιση παρά μόνο παρακολούθηση με υπερηχογράφημα. Στην πράξη, όταν ένας πολύποδας μεγαλώνει και ξεπερνά τα 7 χιλιοστά αρχίζει να αποκτά χειρουργικό ενδιαφέρον και απαιτεί είτε τακτική παρακολούθηση με υπερηχογράφημα είτε λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή.

ΧΟΛΥΔΟΧΟΣ ΚΥΣΤΗ

ΓΙΑΤΙ ΕΜΑΣ

Το απόλυτα εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Στ΄ Χειρουργικού Τμήματος εγγυάται την καλύτερη αντιμετώπιση του προβλήματός σας.
Μέσα από τη διαρκή επικαιροποίηση των γνώσεων και τεχνικών φροντίζουμε ο ασθενής να αντιμετωπίζεται πάντα σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες των διεθνών χειρουργικών οργανισμών.
Προγραμματισμός της ενδεδειγμένης θεραπευτικής παρέμβασης μετά από λεπτομερή προεγχειρητικό έλεγχο, ώστε να έχετε πλήρη και ταχεία αποκατάσταση
Το Ερρίκος Ντυνάν σφραγίζει μία νέα εποχή στο εγχώριο σύστημα ιατρικής περίθαλψης και αποτελεί ένα από τα πλέον σύγχρονα νοσηλευτικά κέντρα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.