Καλοήθεις Όγκοι Στομάχου

Καλοήθεις Όγκοι Στομάχου: Ποιοι είναι οι πιο κοινοί τύποι;

Υπάρχουν πολλοί τύποι μη καρκινικών όγκων του στομάχου αλλά οι περισσότεροι είναι σπάνιοι.

Οι επιθηλιακοί γαστρικοί πολύποδες είναι οι πιο συχνοί καλοήθεις όγκοι του στομάχου. Αναπτύσσονται στο τοίχωμα του στομάχου και συχνά μοιάζουν με μανιτάρι με κεφάλι και μίσχο. Άλλες φορές είναι επίπεδοι και αναπτύσσονται κατά μήκος του εσωτερικού τοιχώματος του στομάχου.

Ορισμένοι επιθηλιακοί γαστρικοί πολύποδες αναπτύσσουν δυσπλασία του γαστρικού επιθηλίου, μια προκαρκινική κατάσταση. Ωστόσο και σε αυτήν την περίπτωση ο κίνδυνος να εξελιχθούν σε καρκίνο παραμένει χαμηλός.

Οι αδενωματώδεις πολύποδες αποτελούν το 10 έως 20% των γαστρικών πολυπόδων. Αποτελούν μεμονωμένες βλάβες που συνήθως εμφανίζονται στο πλαίσιο χρόνιας ατροφικής γαστρίτιδας που σχετίζεται με λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Σε σπάνιες περιπτώσεις δημιουργούν έλκος, προκαλώντας χρόνια απώλεια αίματος. Επειδή είναι δυνητικά καρκινικοί, ενδείκνυται η ενδοσκοπική αφαίρεσή τους.

Πιο σπάνιοι τύποι καλοήθων όγκων του στομάχου είναι οι εξής:

• στρωματικός όγκος του γαστρεντερικού, όταν έχει μικρό μέγεθος μπορεί να είναι καλοήθης, αλλά οι μεγαλύτερες αναπτύξεις είναι συχνά καρκινικές
• λίπωμα, που αποτελείται από λιπώδη κύτταρα
• λειομύωμα, που αναπτύσσεται σε λείο μυϊκό ιστό
• όγκος των περιφερικών νεύρων, όπως το σβάννωμα και το νευροΐνωμα
• εκτοπικός παγκρεατικός ιστός
• αιμαγγείωμα, που αποτελείται από μη φυσιολογικά αιμοφόρα αγγεία
• λεμφαγγείωμα, που αναπτύσσεται στα λεμφαγγεία
• ίνωμα, που αποτελείται από ινώδη ιστό

Πολύποδες στομάχου: οι συχνότεροι καλοήθεις όγκοι

Ο όρος «πολύποδας» περιγράφει οποιαδήποτε προβολή του βλεννογόνου μέσα στον αυλό του στομάχου. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Ο τύπος καθορίζει αν χρειάζεται αφαίρεση, παρακολούθηση ή τίποτα από τα δύο.

Πολύποδες θόλου (fundic gland polyps)

Εμφανίζονται ως μικρά, λεία, συχνά πολλαπλά οζίδια στο ανώτερο τμήμα του στομάχου. Σχετίζονται συχνά με μακροχρόνια λήψη αναστολέων αντλίας πρωτονίων, των φαρμάκων που παίρνουν πολλοί ασθενείς για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Ο κίνδυνος κακοήθειας είναι πολύ χαμηλός. Πολλαπλοί πολύποδες θόλου σε νεαρό άτομο, ειδικά χωρίς λήψη τέτοιων φαρμάκων, μπορεί να οδηγήσουν σε έλεγχο του παχέος εντέρου για οικογενή πολυποδίαση.

Υπερπλαστικοί πολύποδες

Αναπτύσσονται πάνω σε φλεγμονώδη βλεννογόνο, συνήθως σε έδαφος χρόνιας γαστρίτιδας από ελικοβακτηρίδιο. Οι μικροί σπάνια εξαλλάσσονται. Όσοι ξεπερνούν περίπου το 1 εκατοστό αφαιρούνται συνήθως ενδοσκοπικά, γιατί σε μεγαλύτερο μέγεθος αυξάνεται η πιθανότητα να κρύβουν δυσπλασία ή να αιμορραγούν. Μετά την εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου αρκετοί μικραίνουν ή εξαφανίζονται.

Αδενώματα

Είναι οι πολύποδες με πραγματικό προκαρκινικό δυναμικό, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Αφαιρούνται ολόκληρα, ανεξαρτήτως μεγέθους, και ο υπόλοιπος βλεννογόνος ελέγχεται προσεκτικά για άλλες αλλοιώσεις.

GIST: ο ιδιαίτερος υποβλεννογόνιος όγκος του στομάχου

Οι γαστρεντερικοί στρωματικοί όγκοι (GIST) ξεκινούν από ειδικά κύτταρα του τοιχώματος, τα κύτταρα του Cajal, που ρυθμίζουν τις κινήσεις του πεπτικού. Το στομάχι είναι η συχνότερη θέση τους. Αναπτύσσονται κάτω από τον βλεννογόνο, γι’ αυτό στη γαστροσκόπηση φαίνονται σαν λεία διόγκωση καλυμμένη από φυσιολογική επιφάνεια.

Τα GIST δεν χωρίζονται απόλυτα σε «καλοήθη» και «κακοήθη». Κάθε GIST έχει κάποιο δυναμικό κακοήθους συμπεριφοράς και ο κίνδυνος εκτιμάται με βάση τρία στοιχεία:

• Μέγεθος: όσο μεγαλύτερος ο όγκος, τόσο υψηλότερος ο κίνδυνος.
• Μιτωτικός δείκτης: πόσο γρήγορα διαιρούνται τα κύτταρα, κάτι που φαίνεται μόνο στο μικροσκόπιο.
• Θέση: τα GIST του στομάχου έχουν γενικά ευνοϊκότερη συμπεριφορά από εκείνα του λεπτού εντέρου.

Συχνά ανακαλύπτονται τυχαία, σε γαστροσκόπηση ή αξονική τομογραφία για άλλο λόγο. Όταν δίνουν συμπτώματα, το συχνότερο είναι η αιμορραγία από εξέλκωση της επιφάνειάς τους, που εκδηλώνεται με μαύρα κόπρανα, έμετο με αίμα ή αναιμία με κόπωση και ζάλη. Οι μεγαλύτεροι όγκοι μπορεί να προκαλέσουν αίσθημα πληρότητας μετά από λίγο φαγητό ή να γίνουν ψηλαφητοί στην κοιλιά.

Τα πολύ μικρά GIST, κάτω των 2 εκατοστών και χωρίς ύποπτα χαρακτηριστικά, συχνά παρακολουθούνται. Τα μεγαλύτερα αφαιρούνται χειρουργικά. Όταν ο όγκος βρίσκεται στο λεπτό έντερο, η αντιμετώπιση ακολουθεί τη λογική των όγκων λεπτού εντέρου.

Λειομύωμα, λίπωμα και άλλοι υποβλεννογόνιοι καλοήθεις όγκοι στομάχου

Λειομύωμα. Προέρχεται από λείες μυϊκές ίνες του τοιχώματος. Είναι καλοήθης όγκος χωρίς δυνατότητα μετάστασης, εμφανίζεται συχνότερα κοντά στη συμβολή οισοφάγου και στομάχου και στην απεικόνιση μοιάζει πολύ με GIST. Η διάκριση γίνεται με ανοσοϊστοχημεία στο δείγμα ιστού: το λειομύωμα είναι αρνητικό στους δείκτες KIT (CD117) και DOG1, που χαρακτηρίζουν το GIST.

Λίπωμα. Αποτελείται από ώριμο λιπώδη ιστό και εντοπίζεται συνήθως στο κατώτερο τμήμα του στομάχου. Στη γαστροσκόπηση είναι μαλακό, κιτρινωπό και βυθίζεται όταν το πιέσει η λαβίδα (σημείο «μαξιλαριού»). Στην αξονική τομογραφία έχει χαρακτηριστική πυκνότητα λίπους, κάτι που συχνά αρκεί για τη διάγνωση. Τα μικρά, ασυμπτωματικά λιπώματα συνήθως δεν χρειάζονται θεραπεία ούτε παρακολούθηση.

Έκτοπο πάγκρεας. Μικρή νησίδα παγκρεατικού ιστού μέσα στο τοίχωμα, συνήθως στο άντρο, με χαρακτηριστικό κεντρικό βοθρίο. Τις περισσότερες φορές δεν απαιτεί επέμβαση.

Πολλοί από αυτούς τους όγκους δεν διαγιγνώσκονται με απλές βιοψίες, γιατί βρίσκονται κάτω από τον βλεννογόνο και η λαβίδα δεν τους φτάνει. Εκεί έρχεται ο ενδοσκοπικός υπέρηχος.

Ποια είναι τα αίτια;

Οι επιθηλιακοί γαστρικοί πολύποδες δύνανται να αναπτυχθούν λόγω μιας κληρονομικής πάθησης ή σε περιοχές του στομάχου που είναι φλεγμονώδεις ή κατεστραμμένες. Επίσης, ενδέχεται να αναπτυχθούν σε άτομα που λαμβάνουν φάρμακα που μειώνουν την ποσότητα οξέος που παράγεται στο στομάχι (όπως αναστολείς αντλίας πρωτονίων).

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Οι μη καρκινικοί όγκοι του στομάχου σπάνια προκαλούν συμπτώματα. Οι περισσότεροι όγκοι εντοπίζονται τυχαία όταν γίνεται ενδοσκόπηση του άνω πεπτικού συστήματος για άλλους λόγους.

Τα παρακάτω συμπτώματα ενδέχεται να εμφανιστούν εφόσον ο όγκος αυξηθεί σημαντικά:

• άλγος στην άνω κοιλία
• αιμορραγία
• αναιμία
• απόφραξη γαστρικής εξόδου (δηλαδή της διόδου από το στόμαχο προς το λεπτό έντερο)
• πεπτικά προβλήματα, όπως ναυτία και έμετος ή αίσθημα κορεσμού μετά από ένα μικρό γεύμα
• εξόγκωμα στην κοιλιά

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Οι καλοήθεις όγκοι του στομάχου ανακαλύπτονται συνήθως τυχαία ως αποτέλεσμα εξετάσεων για άλλους λόγους.

Η διάγνωση καλοήθων όγκων του στομάχου μπορεί να περιλαμβάνει τις παρακάτω εξετάσεις:

• ενδοσκόπηση του άνω πεπτικού συστήματος
• ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα (EUS)
• ενδοσκοπική λήψη δείγματος ιστού (βιοψία)

Ενδοσκοπικός υπέρηχος στους καλοήθεις όγκους στομάχου

Ο ενδοσκοπικός υπέρηχος (EUS) συνδυάζει ενδοσκόπιο και κεφαλή υπερήχου στην άκρη του. Από το εσωτερικό του στομάχου απεικονίζει με μεγάλη λεπτομέρεια τις πέντε στιβάδες του τοιχώματος και δείχνει από ποια ακριβώς ξεκινά ο όγκος. Αυτή η πληροφορία στενεύει πολύ τις πιθανές διαγνώσεις.

• Λίπωμα: φωτεινό (υπερηχογενές) και ομοιογενές, στον υποβλεννογόνιο χιτώνα.
• GIST: σκοτεινότερο (υποηχογενές), συνήθως από τη μυϊκή στιβάδα.
• Λειομύωμα: επίσης υποηχογενές, από τη μυϊκή στιβάδα ή τη μυϊκή στιβάδα του βλεννογόνου.
• Κύστη ή αγγείο: υγρό περιεχόμενο χωρίς συμπαγή μάζα, που συχνά δεν χρειάζεται κανένα μέτρο.
• Πίεση από έξω: μερικές φορές η «διόγκωση» δεν είναι καν όγκος, αλλά γειτονικό όργανο, όπως ο σπλήνας, που πιέζει το τοίχωμα.

Η εξέταση αναδεικνύει επίσης ύποπτα χαρακτηριστικά, όπως ανώμαλα όρια, ανομοιογένεια, κυστικές περιοχές ή εξέλκωση. Αν χρειάζεται ιστός, λαμβάνεται δείγμα με λεπτή βελόνα μέσα από το ενδοσκόπιο (EUS-FNA ή FNB), χωρίς τομή. Σε μεγαλύτερους όγκους προστίθεται αξονική τομογραφία για τη σχέση με τα γειτονικά όργανα.

Όταν τα ευρήματα δείχνουν κακοήθεια, η αντιμετώπιση αλλάζει ριζικά και ακολουθεί τη διαδρομή που περιγράφεται για τον καρκίνο στομάχου.

Πώς διαβάζεται η βιοψία σε καλοήθη όγκο στομάχου

Η ιστολογική απάντηση συχνά γράφει όρους που προκαλούν άγχος χωρίς λόγο. Λίγες απλές εξηγήσεις βοηθούν να καταλάβετε τι σημαίνει το χαρτί που κρατάτε, πριν το συζητήσετε με τον ιατρό σας.

• Υπερπλαστικός πολύποδας ή πολύποδας θόλου: καλοήθης αλλοίωση με πολύ χαμηλό κίνδυνο. Το επόμενο βήμα είναι συνήθως η αντιμετώπιση της αιτίας, όπως το ελικοβακτηρίδιο.
• Αδένωμα με χαμηλού βαθμού δυσπλασία: προκαρκινική αλλοίωση σε αρχικό επίπεδο. Χρειάζεται πλήρης ενδοσκοπική αφαίρεση και επανέλεγχος.
• Υψηλού βαθμού δυσπλασία: τα κύτταρα έχουν αλλάξει περισσότερο. Η αφαίρεση γίνεται χωρίς καθυστέρηση και ελέγχεται προσεκτικά ο υπόλοιπος βλεννογόνος.
• Εντερική μεταπλασία ή ατροφική γαστρίτιδα: δεν είναι όγκος, αλλά έδαφος χρόνιας φλεγμονής που συχνά χρειάζεται περιοδική ενδοσκοπική παρακολούθηση.
• Φυσιολογικός βλεννογόνος πάνω από διόγκωση: συνηθισμένο εύρημα στους υποβλεννογόνιους όγκους, γιατί η λαβίδα δεν φτάνει στο βάθος. Δεν αποκλείει GIST ή λειομύωμα και συνήθως οδηγεί σε ενδοσκοπικό υπέρηχο.

Σε όλες τις περιπτώσεις, η βιοψία αφορά ένα μικρό κομμάτι ιστού. Η οριστική εικόνα προκύπτει όταν εξεταστεί ολόκληρη η αλλοίωση μετά την αφαίρεσή της.

Τι περιλαμβάνει η θεραπεία;

Επειδή η διαφορική διάγνωση μεταξύ καλοήθων και κακοήθων ή δυνητικά καρκινικών όγκων στο στόμαχο παρουσιάζει δυσκολίες, η χειρουργική τους αφαίρεση αποτελεί τη συνηθισμένη πρακτική στην πλειονότητα των περιπτώσεων.

Ο τύπος της επέμβασης εξαρτάται κυρίως από το μέγεθος του όγκου. Για πολύποδες που έχουν μέγεθος κάτω των 2 εκατοστών, η αφαίρεση γίνεται ενδοσκοπικά.

Στις περιπτώσεις πολυπόδων μεγαλύτερου μεγέθους ή άλλων σπανιότερων τύπων καλοήθων όγκων η αφαίρεση γίνεται είτε με εκπυρήνιση ή με εκτομή τμήματος του στομάχου.

Πότε χρειάζεται αφαίρεση ένας καλοήθης όγκος στομάχου

Η απόφαση στηρίζεται σε συγκεκριμένα κριτήρια και όχι μόνο στην ύπαρξη του όγκου. Αφαίρεση συστήνεται συνήθως όταν:

• προκαλεί συμπτώματα, όπως αιμορραγία, αναιμία ή δυσκολία στη διέλευση της τροφής·
• πρόκειται για αδένωμα ή πολύποδα με δυσπλασία στη βιοψία·
• έχει μέγεθος πάνω από περίπου 2 εκατοστά, ιδίως αν πρόκειται για GIST ή ο τύπος δεν είναι βέβαιος·
• μεγαλώνει στις διαδοχικές εξετάσεις·
• ο ενδοσκοπικός υπέρηχος δείχνει ύποπτα χαρακτηριστικά·
• η διάγνωση παραμένει αβέβαιη παρά τον πλήρη έλεγχο.

Αντίθετα, μικρά λιπώματα, μικροί πολύποδες θόλου και έκτοπο πάγκρεας χωρίς συμπτώματα συνήθως δεν χρειάζονται επέμβαση. Η εξατομίκευση είναι το κλειδί: η ηλικία, η γενική υγεία και η επιθυμία του ασθενούς μετρούν εξίσου.

Ποιος αποφασίζει και πώς

Η απόφαση για έναν καλοήθη όγκο στομάχου είναι συνήθως ομαδική. Ο γαστρεντερολόγος που έκανε την ενδοσκόπηση περιγράφει την εικόνα και αφαιρεί ό,τι μπορεί να αφαιρεθεί με ασφάλεια ενδοσκοπικά. Ο χειρουργός αναλαμβάνει όταν ο όγκος είναι βαθύς, μεγάλος ή βρίσκεται σε δύσκολη θέση, και επιλέγει την τεχνική που αφαιρεί πλήρως τη βλάβη κρατώντας όσο περισσότερο στομάχι γίνεται. Στα GIST συμμετέχει και ο ογκολόγος, γιατί σε ορισμένους όγκους η φαρμακευτική θεραπεία πριν ή μετά την επέμβαση αλλάζει το πλάνο.

Ενδοσκοπική αφαίρεση καλοήθων όγκων στομάχου

Πολύποδες και μικρές επιφανειακές αλλοιώσεις αφαιρούνται κατά τη διάρκεια γαστροσκόπησης, χωρίς τομές και συνήθως χωρίς νοσηλεία ή με ολιγόωρη παραμονή. Οι βασικές τεχνικές είναι:

• Πολυπεκτομή με βρόχο: για πολύποδες με μίσχο ή μικρούς άμισχους.
• Ενδοσκοπική βλεννογονεκτομή (EMR): ο πολύποδας ανυψώνεται με έγχυση υγρού από κάτω και αφαιρείται μαζί με τον βλεννογόνο.
• Ενδοσκοπική υποβλεννογόνια διαχωριστική εκτομή (ESD): για μεγαλύτερες επίπεδες αλλοιώσεις που πρέπει να αφαιρεθούν σε ένα κομμάτι, ώστε ο παθολογοανατόμος να ελέγξει τα όρια.

Οι πιθανές επιπλοκές, κυρίως αιμορραγία και σπανιότερα διάτρηση, αντιμετωπίζονται τις περισσότερες φορές ενδοσκοπικά. Τις πρώτες ημέρες ακολουθεί ελαφριά διατροφή και αγωγή για την προστασία του βλεννογόνου.

Λαπαροσκοπική αφαίρεση καλοήθων όγκων στομάχου

Οι υποβλεννογόνιοι όγκοι, όπως τα GIST και τα μεγαλύτερα λειομυώματα, ξεκινούν βαθιά στο τοίχωμα και συνήθως δεν αφαιρούνται με ασφάλεια ενδοσκοπικά. Εδώ η λαπαροσκοπική χειρουργική δίνει λύση με μικρές τομές. Η συνηθέστερη επέμβαση είναι η σφηνοειδής εκτομή: ο χειρουργός αφαιρεί τον όγκο μαζί με ένα μικρό περιθώριο υγιούς τοιχώματος και συρράπτει το στομάχι, που διατηρεί κανονικά το σχήμα και τη λειτουργία του.

Τι προσέχει ο χειρουργός

• Ακέραιος όγκος: ειδικά στα GIST, ο όγκος πρέπει να αφαιρεθεί χωρίς να σπάσει, για να μη διασπαρούν κύτταρα στην κοιλιά.
• Καθαρά όρια: δεν απαιτείται ευρεία εκτομή, αρκεί υγιές περιθώριο γύρω από τον όγκο.
• Λεμφαδένες: τα GIST σπάνια δίνουν μεταστάσεις σε λεμφαδένες, οπότε συνήθως δεν χρειάζεται λεμφαδενικός καθαρισμός.
• Θέση: κοντά στη συμβολή με τον οισοφάγο ή στον πυλωρό χρειάζεται ιδιαίτερη τεχνική, ώστε να μη στενέψει η δίοδος.

Σε δύσκολες θέσεις συνδυάζονται συχνά ενδοσκόπηση και λαπαροσκόπηση στην ίδια συνεδρία, ώστε ο όγκος να εντοπιστεί με ακρίβεια από μέσα. Η ρομποτική χειρουργική βοηθά στις ραφές σε περιοχές με περιορισμένο χώρο. Ο Δρ. Νικόλαος Καλοχριστιανάκης, MD, MSc, Διευθυντής της ΣΤ΄ Χειρουργικής Κλινικής (ελάχιστα επεμβατική χειρουργική πεπτικού και κοιλιακού τοιχώματος) στο Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center, εκπαιδεύτηκε στη λαπαροσκοπική χειρουργική στο IRCAD του Στρασβούργου και αξιοποιεί το ρομποτικό σύστημα Da Vinci Xi όταν η θέση του όγκου το απαιτεί. Η νοσηλεία μετά από λαπαροσκοπική σφηνοειδή εκτομή είναι συνήθως σύντομη, λίγες ημέρες, και η σίτιση ξεκινά νωρίς.

Ανάρρωση μετά την αφαίρεση καλοήθους όγκου στομάχου

Η ανάρρωση εξαρτάται κυρίως από τον τρόπο αφαίρεσης. Μετά από ενδοσκοπική πολυπεκτομή οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν στη δουλειά τους σε 1 έως 2 ημέρες. Μετά από λαπαροσκοπική σφηνοειδή εκτομή ο χρόνος είναι μεγαλύτερος, αλλά συνήθως πολύ πιο σύντομος από ένα ανοιχτό χειρουργείο.

Πρακτικές οδηγίες για τις πρώτες εβδομάδες

• Σίτιση: ξεκινά με υγρά και μαλακές τροφές, με μικρά γεύματα, και επανέρχεται σταδιακά στο κανονικό διαιτολόγιο.
• Κίνηση: περπάτημα από την πρώτη ημέρα, που βοηθά την κυκλοφορία και τη λειτουργία του εντέρου.
• Άρση βάρους: αποφεύγεται για μερικές εβδομάδες μετά από λαπαροσκόπηση, ώστε να επουλωθούν οι τομές του κοιλιακού τοιχώματος.
• Φάρμακα: τα αντιφλεγμονώδη και η ασπιρίνη χρειάζονται συνεννόηση με τον ιατρό, γιατί επιβαρύνουν τον βλεννογόνο και αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Επικοινωνήστε αμέσως με τον ιατρό αν εμφανίσετε πυρετό, έντονο πόνο που δεν υποχωρεί, μαύρα κόπρανα ή έμετο με αίμα. Τέλος, η τελική ιστολογική απάντηση συζητείται στην πρώτη μετεγχειρητική επίσκεψη και καθορίζει το πρόγραμμα παρακολούθησης.

Καλοήθεις όγκοι στομάχου: τι να ρωτήσετε στο ραντεβού

Φέρτε μαζί σας τις γαστροσκοπήσεις, τις ιστολογικές απαντήσεις και τις απεικονίσεις, όχι μόνο τα πορίσματα αλλά και τους δίσκους. Οι παρακάτω ερωτήσεις βοηθούν να φύγετε με καθαρή εικόνα:

1. Τι ακριβώς είναι ο όγκος μου και πόσο βέβαιη είναι η διάγνωση;
2. Χρειάζεται αφαίρεση ή αρκεί η παρακολούθηση, και γιατί;
3. Αν χρειάζεται αφαίρεση, γίνεται ενδοσκοπικά ή χειρουργικά;
4. Θα αφαιρεθεί μέρος του στομάχου και πώς θα επηρεάσει τη διατροφή μου;
5. Πόσες ημέρες νοσηλεία να υπολογίζω και πότε επιστρέφω στη δουλειά;
6. Ποιο θα είναι το πρόγραμμα επανελέγχων μετά;

Αν δεν πήρατε σαφή απάντηση σε κάποιο από αυτά, ρωτήστε ξανά. Μια καλή απόφαση στηρίζεται σε πλήρη κατανόηση.

Παρακολούθηση των καλοήθων όγκων στομάχου

Είτε ο όγκος αφαιρέθηκε είτε αποφασίστηκε να παρακολουθείται, χρειάζεται σαφές πλάνο επανελέγχων. Τα διαστήματα είναι ενδεικτικά και προσαρμόζονται στο ιστολογικό αποτέλεσμα και στη γενική εικόνα του ασθενούς.

• Μετά από αφαίρεση αδενώματος: επαναληπτική γαστροσκόπηση συνήθως σε περίπου 1 χρόνο και στη συνέχεια ανάλογα με τα ευρήματα.
• Υπερπλαστικοί πολύποδες: εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου, αν υπάρχει, και επανέλεγχος για να επιβεβαιωθεί η υποχώρηση.
• Μικρά GIST υπό παρακολούθηση: ενδοσκοπικός υπέρηχος σε τακτά διαστήματα, πυκνότερα στην αρχή και αραιότερα αν ο όγκος μένει σταθερός.
• Μετά από αφαίρεση GIST: η παρακολούθηση με αξονική τομογραφία εξαρτάται από την κατηγορία κινδύνου, και σε όγκους υψηλού κινδύνου ο ογκολόγος μπορεί να προτείνει συμπληρωματική στοχευμένη θεραπεία.
• Λιπώματα και έκτοπο πάγκρεας: συνήθως δεν χρειάζονται τακτικό επανέλεγχο.

Ανάμεσα στους ελέγχους, ενημερώστε τον ιατρό σας αν εμφανίσετε μαύρα κόπρανα, ζάλη ή κόπωση που μπορεί να υποδηλώνει αναιμία, επίμονους εμέτους ή απώλεια βάρους. Για τη συνολική εικόνα του ανώτερου πεπτικού, δείτε τις παθήσεις στομάχου και λεπτού εντέρου. Αν σας έχει προταθεί επέμβαση και θέλετε να εξετάσετε τις επιλογές σας, μια δεύτερη γνώμη χειρουργού βοηθά να αποφασίσετε με σιγουριά.

Συχνές ερωτήσεις