Bουβωνοκήλη

Η λαπαροσκοπική ανακατασκευή των κοιλιακών τοιχωμάτων για τη διόρθωση μιας κήλης είναι ένας τομέας στον οποίο έχω δώσει ιδιαίτερη έμφαση. Μέσα από την πολυετή ενασχόληση, αλλά και τη συνεχή ενημέρωση για τις νέες χειρουργικές τεχνικές, μπορούμε να προσφέρουμε ιατρικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου με άριστα αποτελέσματα για τους ασθενείς μας.

Η αποκατάσταση μιας κήλης δεν είναι πάντα ‘εύκολη υπόθεση’. Υπάρχουν περιπτώσεις που μια κήλη μπορεί να είναι πολύ υψηλού βαθμού δυσκολίας, είτε λόγω προηγούμενων επεμβάσεων, είτε λόγω βεβαρημένου ιατρικού ιστορικού. Ανεξάρτητα από το βαθμό δυσκολίας, ο πιο σημαντικός παράγοντας για μία επιτυχημένη επέμβαση είναι η εξειδίκευση στη χειρουργική των κηλών.

Κήλες Γενικά

Η δίοδος κάποιου ενδοκοιλιακού οργάνου μέσα από ένα χάσμα του κοιλιακού τοιχώματος ονομάζεται κήλη.

Τι είναι η κήλη;

Η κοιλιά είναι ένα κλειστό διαμέρισμα που περιέχει τα διάφορα ενδοκοιλιακά όργανα ( παχύ και λεπτό έντερο, στομάχι, ήπαρ, σπλήνας, επίπλουν κλπ.). Τα όργανα αυτά περιβάλλονται και προστατεύονται από το κοιλιακό τοίχωμα. Το κοιλιακό τοίχωμα σχηματίζεται από τους κοιλιακούς μυς και καλύπτεται από το υποδόριο λίπος και το δέρμα.

Παρότι το κοιλιακό τοίχωμα είναι συμπαγές και κλειστό, μπορεί να αδυνατίσει σε κάποια ευάλωτα σημεία του και να δημιουργηθούν έτσι χάσματα (τρύπες). Τα όργανα της κοιλίας , λόγω της αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης, έχουν την τάση να γλιστρούν δια των χασμάτων αυτών από την κοιλιά προς το δέρμα. Η δίοδος αυτή κάποιου ενδοκοιλιακού οργάνου μέσα από ένα χάσμα του κοιλιακού τοιχώματος ονομάζεται κήλη.

Υπάρχουν διαφόρων ειδών κήλες και κάθε μία ονομάζεται ανάλογα με το σημείο στο οποίο εμφανίζεται. Έτσι η κήλη που εμφανίζεται στη βουβωνική χώρα ονομάζεται βουβωνοκήλη στον ομφαλό ονομάζεται ομφαλοκήλη, κ.ο.κ.

Τι είναι η Bουβωνοκήλη;

Bουβωνοκήλη ονομάζεται η κήλη που εμφανίζεται στη βουβωνική χώρα. (ανατρέξτε εδώ για το τι είναι κήλη). Είναι γενικά η συχνότερη μορφή κήλης και εμφανίζεται περισσότερο στους άνδρες. Εμφανίζεται μέσω μιας φυσιολογικής οπής του κοιλιακού τοιχώματος που ονομάζεται βουβωνικό στόμιο από το οποίο διέρχονται, είτε τα αγγεία που καταλήγουν στον όρχι στους άνδρες , είτε ο στρογγύλος σύνδεσμος της μήτρας στις γυναίκες. Η αύξηση του εύρους της φυσιολογικής αυτής οπής επιτρέπει τη δίοδο κάποιου ενδοκοιλιακού οργάνου με αποτέλεσμα τη δημιουργία βουβωνοκήλης. Μία βουβωνοκήλη μπορεί να είναι ευθεία ή λοξή ανάλογα με την ακριβή θέση της.

Ποια είναι τα συμπτώματα και πως καταλαβαίνουμε ότι έχουμε βουβωνοκήλη;

Μία βουβωνοκήλη συνήθως εκδηλώνεται ως μία μαλακή διόγκωση κάτω από το δέρμα στη βουβωνική περιοχή. Όταν η βουβωνοκήλη είναι μικρή, η διόγκωση αυτή, μπορεί να εξαφανίζεται ανάλογα με τη στάση του σώματος (όταν είμαστε πχ ξαπλωμένοι) και να επανεμφανίζεται όταν αυξάνεται η πίεση στην κοιλιά (π.χ όρθια θέση, βήχας, άρση βάρους). Σε μεγάλες όμως βουβωνοκήλες, μπορεί το έντερο να φτάσει μέχρι τους όρχεις, προκαλώντας μόνιμη μεγάλη διόγκωση του οσχέου (οσχεοβουβωνοκήλη).

Μία βουβωνοκήλη είναι δυνατόν να μην προκαλεί καμία ενόχληση. Συνήθως, όμως εμφανίζονται ήπια συμπτώματα όπως αίσθημα βάρους, πίεσης και καύσου τοπικά. Ενίοτε έχει πιο θορυβώδη εικόνα προκαλώντας πόνο ιδιαίτερα κατά την όρθια θέση, τη βάδιση, ή την άσκηση. Σε μεγάλες βουβωνοκήλες που συμμετέχει το έντερο ο ασθενής μπορεί να αντιληφθεί το έντερο να κινείται εντός της κήλης, ενώ δεν είναι σπάνιο να προκαλείται δυσκοιλιότητα όταν στην βουβωνοκήλη υπάρχει τμήμα του παχέος εντέρου.

Από τη στιγμή που διαταράσσεται η ακεραιότητα του κοιλιακού τοιχώματος και εμφανίζεται μία βουβωνοκήλη, το μόνο σίγουρο είναι ότι με την πάροδο του χρόνου θα μεγαλώνει. Αυτό διότι το χάσμα της βουβωνοκήλης διευρύνεται με τις καθημερινές δραστηριότητες (περπάτημα, άσκηση, άρση βάρους, βήχας κλπ) και αρχίζει να δημιουργεί ολοένα και περισσότερα ενοχλήματα. Ταυτόχρονα, αυξάνει και ο κίνδυνος να επιπλακεί δημιουργώντας οξύ πρόβλημα. Σε κάποιες περιπτώσεις, όταν συμμετέχει το έντερο, μπορεί να προκληθεί ακόμα και περίσφιξη (στραγγαλισμός) και απόφραξη του εντέρου (ειλεός). Σε ένα τέτοιο σενάριο ο πόνος είναι πολύ έντονος και συνεχής, εμφανίζεται ερυθρότητα και σκληρία τοπικά και η επείγουσα χειρουργική επέμβαση είναι αναπόφευκτη, για να προλάβουμε τη νέκρωση του εντέρου. Για τους λόγους αυτούς μία βουβωνοκήλη πρέπει να αποκαθίσταται το συντομότερο δυνατόν.

Ποια είναι τα αίτια εμφάνισης βουβωνοκήλης;

Σημαντικός παράγοντας εμφάνισης μίας κήλης είναι η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση. Η αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης είναι η δύναμη που ωθεί κάποιο ενδοκοιλιακό όργανο να γλιστρήσει μέσα από το βουβωνικό στόμιο. Για το λόγο αυτό, καταστάσεις που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση προδιαθέτουν στη δημιουργία βουβωνοκήλης. Τέτοιες καταστάσεις είναι η συχνή άρση μεγάλου βάρους, ο επίμονος βήχας σε χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις, η παχυσαρκία, η υπερπλασία προστάτη λόγω δυσχερειών στην ούρηση, η έντονη άσκηση, η εγκυμοσύνη κλπ. Άλλος ένας παράγοντας δημιουργίας βουβωνοκήλης είναι η ποιότητα και η ισχύς του κοιλιακού τοιχώματος. Καταστάσεις που προδιαθέτουν αρνητικά είναι η προχωρημένη ηλικία, το γυναικείο φύλο, η παχυσαρκία, το ιστορικό προηγούμενων χειρουργείων, κληρονομικοί παράγοντες κ.α. Τέλος σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει εκ γενετής μία πολύ μικρη λοξή βουβωνοκήλη που δημιουργείται μετά την κάθοδο του όρχεος στο όσχεο κατά την εμβρυική ηλικία.

Πως γίνεται η διάγνωση της βουβωνοκήλης;

Η διάγνωση της βουβωνοκήλης γίνεται με την κλινική εξέταση από κάποιον εξειδικευμένο χειρουργό. Σε κάποιες περιπτώσεις πολύ μικρών βουβωνοκηλών που είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτές με την κλινική εξέταση ένα υπερηχογράφημα μπορεί να αναδείξει την παθολογία. Επίσης είναι δυνατόν να διαγνωστεί ως τυχαίο εύρημα όταν ο ασθενής υποβληθεί σε αξονική τομογραφία για άλλο λόγο.

Θεραπεία βουβωνοκήλης

Η διόρθωση μίας βουβωνοκήλης πρέπει ιδανικά να γίνεται λαπαροσκοπικά. Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση συστήνεται με κατευθυντήριες οδηγίες από όλους τους Διεθνείς οργανισμούς της Χειρουργικής (European Hernia Society, American Hernia Society).

Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής μεθόδου είναι πολλά:

  • σαφώς μικρότερο χειρουργικό τραύμα,
  • ελαχιστοποίηση του πόνου
  • χωρίς απώλεια αίματος
  • καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα,
  • μικρότερη παραμονή στο νοσοκομείο (εξιτήριο την ίδια ημέρα)
  • ταχύτερη επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες και στην εργασία.
  • δεν παρατηρούνται διαπυήσεις (μολύνσεις)
  • δεν χρειάζεται η τοποθέτηση σωλήνα παροχέτευσης.
  • το πλέγμα τοποθετείται στην ιδανική θέση

Κατά τη λαπαροσκοπική χειρουργική, αντί να γίνει μία μεγάλη τομή, ο χειρουργός μπορεί μέσω τριών πολύ μικρών τομών (0.5-1 cm), με τη χρήση ειδικής λαπαροσκοπικής κάμερας και πολύ λεπτών εργαλείων να επέμβει και να διορθώσει οποιαδήποτε κήλη. Κατά την επέμβαση, αρχικά ανατάσσεται το περιεχόμενο της κήλης στην κοιλιά και στη συνέχεια κλείνει το χάσμα του κοιλιακού τοιχώματος με ένα πλέγμα. Το πλέγμα επιτρέπει να περνούν από το βουβωνικό στόμιο μόνο τα στοιχεία που διέρχονται φυσιολογικά και αποτρέπει τη δίοδο οποιουδήποτε άλλου οργάνου. Έτσι ενισχύεται το κοιλιακό τοίχωμα και αποτρέπεται η επανεμφάνιση βουβωνοκήλης (υποτροπή).

Το πλέγμα που έχω προσωπικά επιλέξει για αυτές τις επεμβάσεις είναι το ProGrip™. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του συγκεκριμένου πλέγματος είναι ότι είναι “αυτοκαθηλούμενο”. Λόγω της μοναδικής του δομής (τύπου βέλκρο), μπορεί και καθηλώνεται στέρεα και ομοιόμορφα ενισχύοντας το κοιλιακό τοίχωμα. Ταυτόχρονα αποφεύγουμε την τοποθέτηση ραμμάτων ή καρφίδων (tacks) στήριξης του πλέγματος που αυξάνουν το μετεγχειρητικό πόνο και το κόστος του χειρουργείου.

Λαπαροσκοπικές Τεχνικές

Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τρόποι για την λαπαροσκοπική αποκατάσταση μιας κήλης.

  • Η τεχνική TEP (Totally Extra Peritoneal) και
  • η τεχνική TAPP (TransAbdominal PrePeritoneal).

Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση TEP

Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση TEP, παρότι τεχνικά πιο δύσκολη και απαιτητική, αποτελεί τη μέθοδο εκλογής και προσωπική μου προτίμηση για τις περισσότερες βουβωνοκήλες. Είναι η τεχνική που εφαρμόζεται περισσότερο την τελευταία δεκαετία στα περισσότερα εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού. Αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει είναι ότι πραγματοποιείται όχι μέσα στην κοιλιά, αλλά στο χώρο μεταξύ των μυών του κοιλιακού τοιχώματος και του περιτοναίου που περιβάλει τα όργανα της κοιλιάς. Ο χώρος αυτός δημιουργείται μέσω ένα ειδικού μπαλονιού το οποίο εισέρχεται μέσω μιας μικρής τομής στον ομφαλό και μετά αποσύρεται. Στη συνέχεια μέσω πολύ λεπτών εργαλείων ανατάσσεται η βουβωνοκήλη και τοποθετείται το πλέγμα στην ιδανική θέση, αφήνοντας ανεπηρέαστα τα ενδοκοιλιακά όργανα.

Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση TAPP