Καρκίνος Σκωληκοειδούς Απόφυσης: Είδη & Θεραπεία

Ο καρκίνος της σκωληκοειδούς απόφυσης ένας σπάνιος τύπος κακοήθειας (ενδεικτικά, σύμφωνα με στατιστικές εμφανίζεται σε λιγότερους από 1.000 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο). Είναι επίσης δύσκολο να εντοπιστεί.

Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι καρκίνου της σκωληκοειδούς απόφυσης:

Καρκινοειδείς όγκοι, Πρόκειται για τους πιο συνηθισμένους τύπους αυτής της σπάνιας μορφής καρκίνου, οι οποίοι συνήθως βρίσκονται στην άκρη της σκωληκοειδούς απόφυσης. Επειδή δεν δίνουν συμπτώματα, αυτοί οι όγκοι συχνά ανιχνεύονται μετά την αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης. Αποτελούν έναν τύπο γαστρεντερικού νευροενδοκρινικού όγκου (NET).

Καρκινώματα, Αυτή η κατηγορία όγκων περιλαμβάνει διάφορους υποτύπους, όπως:

Κυσταδενοκαρκίνωμα ή βλεννώδες αδενοκαρκίνωμα: Πρόκειται για τον επόμενο πιο κοινό τύπο καρκίνου της σκωληκοειδούς απόφυσης. Τις περισσότερες φορές ανακαλύπτονται αφού έχουν δώσει μετάσταση στο περιτόναιο.
Αδενοκαρκινοειδές: Πρόκειται για λιγότερο συνηθισμένο τύπο όγκου, ο οποίος, παρά την ονομασία του, δεν είναι καρκινοειδής ή NET. Συμπεριφέρεται και αντιμετωπίζεται παρόμοια με το βλεννώδες αδενοκαρκίνωμα.
Αδενοκαρκίνωμα τύπου παχέος εντέρου: Εντοπίζεται συνήθως κοντά στον πυθμένα ή τη βάση της σκωληκοειδούς απόφυσης. Συχνά, ο εν λόγω τύπος προκαλεί συμπτώματα αντίστοιχα με του καρκίνου του παχέος εντέρου.
Καρκίνωμα με κύτταρα δίκην σφραγιστήρος δακτυλίου: Πρόκειται για έναν πολύ σπάνιο αλλά επιθετικό τύπο καρκίνου της σκωληκοειδούς απόφυσης. Συχνά προκαλεί σκωληκοειδίτιδα.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Το κύριο σύμπτωμα που έχει ο καρκίνος της σκωληκοειδούς απόφυσης, φούσκωμα ή αύξηση του μεγέθους της κοιλιάς, αποτελεί σημάδι πολλών άλλων ασθενειών.

Ωστόσο, αν ο όγκος δεν προκαλέσει σκωληκοειδίτιδα, ενδέχεται να μην υπάρχουν άλλα εμφανή συμπτώματα έως ότου ο καρκίνος είναι προχωρημένος και εξαπλωθεί σε άλλα όργανα ή προκαλέσει απόφραξη του εντέρου.

Σε περίπτωση μετάστασης τα συμπτώματα σχετίζονται με τα όργανα στα οποία έχει εξαπλωθεί ο καρκίνος. Αυτά περιλαμβάνουν:

πυελική ή ασαφής κοιλιακή ενόχληση, συνήθως στη δεξιά πλευρά
πόνος στην κοιλιά και/ή αίσθημα πληρότητας
κήλες
απόφραξη του εντέρου
αδυναμία διοχέτευσης αερίου
διάρροια
δυσκολία στην αναπνοή
έξαψη ή ερυθρότητα στο πρόσωπο και το λαιμό
απώλεια της όρεξης
ναυτία
έμετος

Οι τύποι του καρκίνου της σκωληκοειδούς απόφυσης με απλά λόγια

Η σκωληκοειδής απόφυση είναι μικρή, έχει όμως στο τοίχωμά της διαφορετικά είδη κυττάρων. Από ποιο κύτταρο ξεκινά ο όγκος καθορίζει πώς συμπεριφέρεται, πόσο επιθετικός είναι και τι θεραπεία χρειάζεται. Γι’ αυτό η ιστολογική έκθεση είναι το πρώτο και σημαντικότερο έγγραφο που θα διαβάσει ο χειρουργός σας. Ανατομικά η απόφυση ανήκει στο παχύ έντερο, και οι όγκοι της αντιμετωπίζονται στο ίδιο πλαίσιο με τις υπόλοιπες παθήσεις του παχέος εντέρου.

Νευροενδοκρινείς όγκοι (NET)

Παλαιότερα ονομάζονταν «καρκινοειδή». Ξεκινούν από κύτταρα που παράγουν ορμόνες και είναι ο συχνότερος όγκος της σκωληκοειδούς απόφυσης. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι μικροί, κάτω από 1 εκατοστό, βρίσκονται στην άκρη της απόφυσης και μεγαλώνουν πολύ αργά. Όταν αφαιρεθούν ολόκληροι με τη σκωληκοειδεκτομή, η πρόγνωση είναι συνήθως εξαιρετική. Ο παθολογοανατόμος τους κατατάσσει σε βαθμό (G1, G2 ή G3) με βάση τον δείκτη Ki-67, που δείχνει πόσο γρήγορα πολλαπλασιάζονται τα κύτταρα. Νευροενδοκρινείς όγκοι εμφανίζονται και αλλού στο πεπτικό, όπως στους όγκους του λεπτού εντέρου, όπου όμως η συμπεριφορά τους διαφέρει.

Βλεννώδη νεοπλάσματα

Ξεκινούν από τα κύτταρα που επενδύουν το εσωτερικό της απόφυσης και παράγουν βλέννα. Η απόφυση γεμίζει βλέννα και διατείνεται, εικόνα που στις απεικονιστικές εξετάσεις περιγράφεται ως «βλεννοκήλη». Διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες:

Βλεννώδες νεόπλασμα χαμηλής κακοήθειας (LAMN): τα κύτταρα δεν διηθούν το τοίχωμα όπως ένας κλασικός καρκίνος, μπορούν όμως να το λεπτύνουν και να το διασπάσουν. Αν βλέννα με κύτταρα διαφύγει στην κοιλιά, η νόσος μπορεί να απλωθεί στο περιτόναιο.
Βλεννώδες νεόπλασμα υψηλής κακοήθειας (HAMN): παρόμοια αρχιτεκτονική, με κύτταρα πιο «άγρια» στο μικροσκόπιο.
Βλεννώδες αδενοκαρκίνωμα: πραγματικός καρκίνος, που διηθεί το τοίχωμα και μπορεί να δώσει μεταστάσεις.

Αδενοκαρκίνωμα από καλυκοειδή κύτταρα

Είναι ο όγκος που η παλαιότερη ορολογία ονόμαζε αδενοκαρκινοειδές. Έχει στοιχεία και από τις δύο προηγούμενες ομάδες, αλλά συμπεριφέρεται περισσότερο σαν καρκίνωμα. Γι’ αυτό η αντιμετώπισή του συνήθως περιλαμβάνει δεξιά κολεκτομή και όχι μόνο σκωληκοειδεκτομή.

Αδενοκαρκίνωμα τύπου παχέος εντέρου

Στο μικροσκόπιο και στη συμπεριφορά μοιάζει με τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Ακολουθεί τους ίδιους θεραπευτικούς κανόνες: χειρουργική αφαίρεση μαζί με τους λεμφαδένες της περιοχής και, ανάλογα με το στάδιο, συμπληρωματική χημειοθεραπεία.

Ψευδομύξωμα περιτοναίου και καρκίνος σκωληκοειδούς απόφυσης

Το ψευδομύξωμα περιτοναίου είναι μια σπάνια κατάσταση κατά την οποία η κοιλιά γεμίζει σταδιακά με ζελατινώδη βλέννα. Στις περισσότερες περιπτώσεις η αφετηρία είναι ένα βλεννώδες νεόπλασμα της σκωληκοειδούς απόφυσης που έσπασε, συχνά χωρίς ο ασθενής να το καταλάβει. Τα κύτταρα του όγκου «φυτεύονται» στο περιτόναιο, τη λεπτή μεμβράνη που επενδύει την κοιλιά, και συνεχίζουν να παράγουν βλέννα.

Η εξέλιξη είναι συνήθως αργή, σε διάστημα μηνών ή ετών. Γι’ αυτό τα πρώτα σημάδια περνούν εύκολα απαρατήρητα:

σταδιακή αύξηση της περιμέτρου της κοιλιάς, που συχνά αποδίδεται σε αύξηση βάρους
αίσθημα βάρους ή πληρότητας και γρήγορος κορεσμός στο φαγητό
νέα κήλη, συνήθως στη βουβωνική χώρα ή στον αφαλό, μέσα στην οποία ο χειρουργός βρίσκει βλέννα
στις γυναίκες, μάζα στην ωοθήκη που αρχικά θεωρείται γυναικολογικό πρόβλημα

Η διάγνωση στηρίζεται στην αξονική τομογραφία, στους καρκινικούς δείκτες αίματος (CEA, CA 19-9, CA-125) και στην ιστολογική εξέταση. Η θεραπεία που έχει καθιερωθεί είναι η κυτταρομειωτική χειρουργική, δηλαδή η αφαίρεση όλων των ορατών εμφυτεύσεων από την κοιλιά, σε συνδυασμό με θερμαινόμενη ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία (HIPEC). Πρόκειται για εκτεταμένες επεμβάσεις που γίνονται σε εξειδικευμένα κέντρα περιτοναϊκής κακοήθειας. Ο χειρουργός σας θα σας καθοδηγήσει για την παραπομπή και θα συντονίσει τα επόμενα βήματα.

Το ψευδομύξωμα εξηγεί και γιατί ένα βλεννώδες νεόπλασμα αφαιρείται με τόση προσοχή. Η απόφυση πρέπει να βγει ακέραιη, χωρίς να σπάσει, ώστε η βλέννα να μη διασπαρεί στην κοιλιά.

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

Δεν έχουν αποδειχθεί υποκείμενοι παράγοντες κινδύνου ή αιτίες για τον καρκίνο της σκωληκοειδούς απόφυσης. Η νόσος εμφανίζεται σε ένα ευρύ φάσμα ηλικιών, από τους εφήβους έως τους ηλικιωμένους. Λόγω της σπανιότητάς του, δεν υπάρχουν προληπτικές εξετάσεις για τον καρκίνο της σκωληκοειδούς απόφυσης.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Ο καρκίνος της σκωληκοειδούς απόφυσης είναι δύσκολο να διαγνωστεί στα πρώτα του στάδια επειδή έχει λίγα συμπτώματα. Δεν υπάρχουν αξιόπιστες εξετάσεις αίματος ή ούρων για τη διάγνωση του καρκίνου της σκωληκοειδούς απόφυσης.

Συχνά εντοπίζεται τυχαία όταν αφαιρείται η απόφυση λόγω σκωληκοειδίτιδας. Μπορεί επίσης να ανιχνευτεί σε απεικονιστικές εξετάσεις που έγιναν για άλλο λόγο και ο ακτινολόγος παρατήρησε κάτι ασυνήθιστο και συνέστησε περαιτέρω έλεγχο.

Επί υποψίας καρκίνου στη σκωληκοειδή απόφυση ενδέχεται να χρειαστούν οι παρακάτω εξετάσεις για να βεβαιωθεί η διάγνωση:

αξονική τομογραφία
μαγνητική τομογραφία
τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET)
ενδοσκόπηση
λήψη δείγματος ιστού (βιοψία) προς ιστοπαθολογική εξέταση

Καρκίνος σκωληκοειδούς απόφυσης ως τυχαίο εύρημα μετά από σκωληκοειδεκτομή

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος να μάθει κάποιος ότι είχε όγκο στη σκωληκοειδή απόφυση είναι ένα τηλεφώνημα λίγες ημέρες μετά από επέμβαση για οξεία σκωληκοειδίτιδα. Η απόφυση στέλνεται πάντα για ιστολογική εξέταση, και σε ένα μικρό ποσοστό των περιπτώσεων ο παθολογοανατόμος εντοπίζει όγκο που κανείς δεν υποψιαζόταν. Το νέο αναστατώνει. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως ο όγκος είναι μικρός, έχει ήδη αφαιρεθεί ολόκληρος και δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από σωστή παρακολούθηση.

Τι κοιτάμε στην ιστολογική έκθεση

Τύπος όγκου: νευροενδοκρινής, βλεννώδες νεόπλασμα, αδενοκαρκίνωμα από καλυκοειδή κύτταρα ή αδενοκαρκίνωμα.
Μέγεθος και θέση: στην άκρη ή στη βάση της απόφυσης. Ένας όγκος στη βάση μπορεί να μην έχει αφαιρεθεί πλήρως.
Όρια εκτομής: όταν είναι «ελεύθερα», ο όγκος αφαιρέθηκε ολόκληρος.
Διήθηση του μεσεντεριδίου: αν ο όγκος έχει επεκταθεί στον λιπώδη ιστό που στηρίζει την απόφυση και περιέχει τα αγγεία της.
Διήθηση αγγείων και δείκτης Ki-67: δείχνουν πόσο επιθετικός είναι ο όγκος.
Ρήξη ή βλέννα έξω από την απόφυση: κρίσιμο εύρημα στα βλεννώδη νεοπλάσματα, γιατί αυξάνει τον κίνδυνο εξάπλωσης στο περιτόναιο.

Τα επόμενα βήματα

Με βάση την έκθεση, ο χειρουργός ζητά συνήθως αξονική τομογραφία κοιλίας και θώρακα, καρκινικούς δείκτες αίματος και κολονοσκόπηση για να ελεγχθεί το υπόλοιπο παχύ έντερο. Ο φάκελος συζητείται σε ογκολογικό συμβούλιο. Όταν τα ευρήματα δείχνουν αυξημένο κίνδυνο, για παράδειγμα νευροενδοκρινή όγκο μεγαλύτερο από 2 εκατοστά, όγκο στη βάση της απόφυσης ή αδενοκαρκίνωμα, προτείνεται δεύτερη επέμβαση. Συνήθως πρόκειται για δεξιά κολεκτομή, που αφαιρεί το αρχικό τμήμα του παχέος εντέρου μαζί με τους λεμφαδένες της περιοχής. Για νευροενδοκρινείς όγκους από 1 έως 2 εκατοστά η απόφαση εξατομικεύεται, με βάση τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της έκθεσης.

Αν θέλετε μια ακόμη ματιά στην έκθεσή σας πριν αποφασίσετε, μια δεύτερη γνώμη χειρουργού είναι απολύτως θεμιτή και συχνά καθησυχαστική.

Ερωτήσεις για τον χειρουργό σας μετά τη διάγνωση καρκίνου σκωληκοειδούς απόφυσης

Μια σπάνια διάγνωση φέρνει πολλά ερωτηματικά, και συχνά τα ξεχνάμε μέσα στο ιατρείο. Σημειώστε τα από πριν και πάρτε μαζί σας την ιστολογική έκθεση και όλες τις απεικονίσεις. Χρήσιμες ερωτήσεις είναι:

Τι ακριβώς τύπος όγκου είναι ο δικός μου και πόσο επιθετικός θεωρείται;
Αφαιρέθηκε ολόκληρος ή υπάρχει πιθανότητα να έχει μείνει υπόλειμμα;
Χρειάζομαι δεύτερη επέμβαση και, αν ναι, μπορεί να γίνει λαπαροσκοπικά;
Ποιες εξετάσεις χρειάζονται τώρα για τη σταδιοποίηση;
Θα συζητηθεί η περίπτωσή μου σε ογκολογικό συμβούλιο;
Πόσο συχνά θα κάνω εξετάσεις παρακολούθησης και για πόσα χρόνια;
Ποια συμπτώματα πρέπει να με κάνουν να επικοινωνήσω νωρίτερα;

Αν κάποια απάντηση δεν σας είναι σαφής, ζητήστε να σας την εξηγήσουν ξανά. Η κατανόηση της δικής σας περίπτωσης είναι μέρος της θεραπείας.

Ποια είναι η σταδιοποίηση;

Εφόσον ανιχνευτεί ένας όγκος στη σκωληκοειδή απόφυση, ακολουθεί η σταδιοποίησή του με βάση το μέγεθος και την εξάπλωσή του. Ο καρκίνος μπορεί να είναι εντοπισμένος (που σημαίνει ότι δεν έχει εξαπλωθεί εκτός της σκωληκοειδούς απόφυσης), περιφερειακός (εξάπλωση σε λεμφαδένες) και μεταστατικός (εξάπλωση σε άλλα μέρη του σώματος).

Ποια είναι η θεραπεία;

Το είδος της θεραπείας που συνιστάται για τον καρκίνο της σκωληκοειδούς απόφυσης και η πρόγνωση εξαρτάται από τον τύπο του καρκίνου και από το πότε θα διαγνωστεί. Ο καρκίνος που εξακολουθεί να βρίσκεται εξ ολοκλήρου μέσα στη σκωληκοειδή απόφυση όταν εντοπιστεί είναι ευκολότερο να αντιμετωπιστεί. Εάν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί κι έχει κάνει μεταστάσεις, απαιτείται πιο επιθετική αντιμετώπιση.

Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί το πρώτο βήμα στη θεραπεία του εντοπισμένου καρκίνου της σκωληκοειδούς απόφυσης. Υπάρχουν διάφοροι τύποι χειρουργικής επέμβασης για την εκτομή του όγκου, που επιλέγονται ανάλογα με το στάδιο της νόσου:

Σκωληκοειδεκτομή: Εφόσον βεβαιωθεί ότι ο όγκος δεν εξαπλώνεται σε άλλα όργανα, η αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης ενδέχεται να είναι αρκετή για την απομάκρυνση του καρκίνου.
Κολεκτομή: Εάν ο καρκίνος αφορά σε καρκινοειδή όγκο και είναι μεγαλύτερος από 2 εκατοστά, τότε επιλέγεται η δεξιά κολεκτομή, δηλαδή η αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης από κοινού με το γειτονικό τμήμα του παχέος εντέρου και κατόπιν επανένωση (αναστόμωση) των υγειών τμημάτων του εντέρου

Επικουρικά ή σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η χειρουργική αφαίρεση του όγκου πραγματοποιείται χημειοθεραπεία (συστημική ή περιφερειακή ή συνδυασμός αυτών).

Η ακτινοθεραπεία επιλέγεται σπάνια έναντι του καρκίνου της σκωληκοειδούς απόφυσης και μόνο σε περιπτώσεις μετάστασης σε άλλα όργανα.

Ελάχιστα επεμβατική χειρουργική στον καρκίνο σκωληκοειδούς απόφυσης

Τόσο η σκωληκοειδεκτομή όσο και η δεξιά κολεκτομή μπορούν στις περισσότερες περιπτώσεις να γίνουν με λαπαροσκοπική χειρουργική ή με ρομποτική χειρουργική. Η ογκολογική αρχή μένει ίδια με την ανοιχτή επέμβαση: ο όγκος αφαιρείται με ασφαλή όρια και μαζί με τους λεμφαδένες που τον αποχετεύουν. Αυτό που αλλάζει είναι ο δρόμος πρόσβασης. Μικρές τομές, λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, γρηγορότερη κινητοποίηση και συνήθως συντομότερη νοσηλεία.

Στα βλεννώδη νεοπλάσματα απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή. Η απόφυση αφαιρείται ακέραιη και εξάγεται μέσα σε ειδικό σάκο. Ο χειρουργός ελέγχει όλη την κοιλιά για βλέννα ή εμφυτεύσεις και, αν βρει, λαμβάνει δείγματα. Όταν ο όγκος είναι μεγάλος ή εύθρυπτος, η ανοιχτή προσέγγιση μπορεί να είναι η ασφαλέστερη επιλογή.

Ο Δρ. Νικόλαος Καλοχριστιανάκης, MD, MSc, είναι Διευθυντής της ΣΤ΄ Χειρουργικής Κλινικής (ελάχιστα επεμβατική χειρουργική πεπτικού και κοιλιακού τοιχώματος) στο Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center. Έχει εκπαιδευτεί στη λαπαροσκοπική χειρουργική στο IRCAD του Στρασβούργου, ενώ οι ρομποτικές επεμβάσεις γίνονται με το σύστημα Da Vinci Xi.

Παρακολούθηση μετά τη θεραπεία του καρκίνου σκωληκοειδούς απόφυσης

Το πρόγραμμα παρακολούθησης εξαρτάται από τον τύπο και το στάδιο του όγκου. Δεν υπάρχει ένα πρόγραμμα για όλους, και για τους περισσότερους ασθενείς αυτό είναι καλό νέο.

Μικρός νευροενδοκρινής όγκος που αφαιρέθηκε πλήρως: συχνά δεν χρειάζεται μακροχρόνια παρακολούθηση με απεικονίσεις. Ο ιατρός θα σας πει αν και πότε χρειάζεται κάποιος έλεγχος.
Μεγαλύτερος νευροενδοκρινής όγκος ή όγκος μετά από κολεκτομή: περιοδικές απεικονιστικές εξετάσεις και, κατά περίπτωση, εξετάσεις αίματος για αρκετά χρόνια.
LAMN περιορισμένο στην απόφυση, χωρίς ρήξη: ο κίνδυνος υποτροπής είναι χαμηλός, αλλά συνήθως συστήνεται απεικονιστικός έλεγχος με αξονική ή μαγνητική για ορισμένα χρόνια, επειδή το ψευδομύξωμα εξελίσσεται αργά.
Αδενοκαρκίνωμα: πρόγραμμα παρόμοιο με αυτό του καρκίνου του παχέος εντέρου, με κλινική εξέταση, CEA, αξονικές τομογραφίες και κολονοσκοπήσεις σε τακτά διαστήματα, πυκνότερα τα πρώτα χρόνια.

Ανάμεσα στις προγραμματισμένες επισκέψεις, ενημερώστε τον ιατρό σας αν παρατηρήσετε αύξηση του μεγέθους της κοιλιάς, νέα κήλη, αλλαγή στις κενώσεις ή ανεξήγητη απώλεια βάρους. Ένα επίμονο φούσκωμα στην κοιλιά που δεν σχετίζεται με το φαγητό αξίζει επίσης έλεγχο. Τα περισσότερα τέτοια συμπτώματα έχουν αθώα εξήγηση, όμως στο ιστορικό σας χρειάζονται έγκαιρη εκτίμηση.

Συχνές ερωτήσεις

Ο καρκίνος της σκωληκοειδούς απόφυσης θεραπεύεται;

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ναι. Οι μικροί νευροενδοκρινείς όγκοι, που είναι και οι συχνότεροι, συνήθως θεραπεύονται οριστικά με την ίδια τη σκωληκοειδεκτομή. Τα βλεννώδη νεοπλάσματα χαμηλής κακοήθειας που δεν έχουν σπάσει έχουν επίσης πολύ καλή πορεία. Η πρόγνωση γίνεται πιο επιφυλακτική στα αδενοκαρκινώματα και όταν η νόσος έχει απλωθεί στο περιτόναιο. Τι ισχύει για εσάς το δείχνει η ιστολογική έκθεση και η σταδιοποίηση.

Μου βρήκαν καρκινοειδή όγκο μετά από σκωληκοειδεκτομή. Χρειάζομαι νέο χειρουργείο;

Συνήθως όχι, αν ο όγκος είναι μικρότερος από 1 εκατοστό, βρίσκεται στην άκρη της απόφυσης και έχει αφαιρεθεί με ελεύθερα όρια. Δεύτερη επέμβαση, συνήθως δεξιά κολεκτομή, συζητείται όταν ο όγκος ξεπερνά τα 2 εκατοστά, βρίσκεται στη βάση, διηθεί το μεσεντερίδιο ή τα αγγεία, ή έχει υψηλό Ki-67. Για τις ενδιάμεσες περιπτώσεις η απόφαση εξατομικεύεται, ιδανικά μετά από συζήτηση σε ογκολογικό συμβούλιο.

Τι είναι η βλεννοκήλη της σκωληκοειδούς απόφυσης;

Βλεννοκήλη λέγεται η διάταση της σκωληκοειδούς απόφυσης από συσσωρευμένη βλέννα. Είναι περιγραφικός όρος που χρησιμοποιείται κυρίως στις απεικονιστικές εξετάσεις και όχι διάγνωση. Πίσω της μπορεί να κρύβεται μια απλή απόφραξη ή ένα βλεννώδες νεόπλασμα, γι' αυτό συνήθως συστήνεται χειρουργική αφαίρεση. Η απόφυση πρέπει να αφαιρεθεί ακέραιη, χωρίς να σπάσει, ώστε να μη διασπαρεί βλέννα στην κοιλιά.

Το ψευδομύξωμα περιτοναίου είναι καρκίνος;

Το ψευδομύξωμα περιτοναίου είναι κλινική κατάσταση και όχι ένας συγκεκριμένος τύπος όγκου. Προέρχεται συνήθως από βλεννώδες νεόπλασμα της σκωληκοειδούς απόφυσης και η βαρύτητά του εξαρτάται από το πόσο «επιθετικά» είναι τα κύτταρα. Οι μορφές χαμηλής κακοήθειας εξελίσσονται αργά και σπάνια δίνουν μεταστάσεις μακριά από την κοιλιά, όμως χωρίς θεραπεία η βλέννα συσσωρεύεται και πιέζει τα όργανα. Γι' αυτό αντιμετωπίζεται πάντα με τη σοβαρότητα κακοήθους νόσου.

Ο καρκίνος της σκωληκοειδούς απόφυσης είναι κληρονομικός;

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων δεν θεωρείται κληρονομικός και δεν έχει βρεθεί σαφής αιτία. Δεν χρειάζεται συνήθως ειδικός έλεγχος για τα παιδιά ή τα αδέλφια σας λόγω αυτής της διάγνωσης. Εξαίρεση αποτελούν οικογένειες με γνωστά κληρονομικά σύνδρομα του εντέρου ή με πολλά μέλη που είχαν καρκίνο του παχέος εντέρου. Τότε ο ιατρός μπορεί να προτείνει γενετική συμβουλευτική.

Φαίνεται ο καρκίνος της σκωληκοειδούς απόφυσης στην κολονοσκόπηση;

Συνήθως όχι. Ο αυλός της απόφυσης είναι πολύ στενός και το ενδοσκόπιο βλέπει μόνο το στόμιό της στο τυφλό. Σπάνια ένας όγκος προβάλλει στο στόμιο ή φαίνεται ως διόγκωση. Παρ' όλα αυτά, η κολονοσκόπηση ζητείται σχεδόν πάντα μετά τη διάγνωση, για να ελεγχθεί το υπόλοιπο παχύ έντερο για πολύποδες ή άλλο όγκο, ιδιαίτερα στα αδενοκαρκινώματα και στα βλεννώδη νεοπλάσματα.

Θα χρειαστώ χημειοθεραπεία για καρκίνο σκωληκοειδούς απόφυσης;

Οι περισσότεροι ασθενείς με μικρό νευροενδοκρινή όγκο ή με βλεννώδες νεόπλασμα που αφαιρέθηκε ακέραιο δεν χρειάζονται χημειοθεραπεία. Συστήνεται κυρίως στα αδενοκαρκινώματα με προσβεβλημένους λεμφαδένες, στο αδενοκαρκίνωμα από καλυκοειδή κύτταρα σε προχωρημένο στάδιο και όταν η νόσος έχει απλωθεί στην κοιλιά. Η απόφαση παίρνεται από ογκολογικό συμβούλιο, όπου ο χειρουργός συνεργάζεται με παθολόγο ογκολόγο.

Πώς θα είναι η ζωή μου μετά από δεξιά κολεκτομή;

Οι περισσότεροι άνθρωποι επιστρέφουν σε φυσιολογική ζωή και διατροφή μέσα σε λίγες εβδομάδες. Τους πρώτους μήνες μπορεί να παρατηρήσετε πιο μαλακές ή πιο συχνές κενώσεις, που συνήθως σταθεροποιούνται με τον χρόνο. Μικρά, συχνά γεύματα και καλή ενυδάτωση βοηθούν στην αρχή. Μετά από λαπαροσκοπική ή ρομποτική επέμβαση, η κινητοποίηση είναι γρήγορη. Τη βαριά άρση βάρους την αποφεύγετε για μερικές εβδομάδες, σύμφωνα με τις οδηγίες του χειρουργού.